Jeroen, Jasper en Eva
Natuurlijk hadden we
regelmatig Skype-contact met Maarten en Esther en hun kinderen. Eva is
eigenlijk de enige van de kleinkinderen die er dan echt voor gaat zitten en
gezellig met ons babbelt. Jeroen en Jasper zijn heel druk met allerlei andere
dingen en we zien ze wel af en toe door het beeld rennen, maar echt een praatje
maken is er niet bij.
Nu is dat heel anders. Nu
wordt er druk gebabbeld en krijgen we de verhalen te horen: wat er op school
gebeurt, hoe de zwemles is, de life-saving lessen worden uitgebreid besproken
en natuurlijk: voorlezen. De kinderen zijn dol op voorlezen en als oma het iets
mooier maakt dan het is, zegt Jeroen: “oma, dat staat er niet.:!!!!
Oppassen dus.
Jeroen en Jasper zitten
op dezelfde school. Om negen uur beginnen de lessen, ze lunchen op school en om
vijf voor drie worden ze weer opgehaald. Deze school heeft een zwembad en in de
zomer hebben ze iedere dag zwemles. ’s Winters wordt dat hockey of rugby.
Regelmatig is er een “Assembly” in de grote hal van de school. Er worden dan
leerlingen in het zonnetje gezet die dat verdiend hebben. Het gaat dan niet
alleen om leerprestaties, maar ook om bijvoorbeeld een positieve houding in de
klas, het hebben van goede manieren, een goed humeur hebben enz. De kinderen krijgen een “certificate” waarin
staat waarom ze in het zonnetje gezet zijn. In de loop van het schooljaar komen
op deze manier alle kinderen aan de beurt.
Voorafgaand aan het
uitreiken van de “certificates” houdt het hoofd van de school nog een stichtelijk
praatje. Deze keer ging dat over het belang van “sunprotection”.
Jeroen kreeg aan het eind
van het vorige schooljaar een prachtig certificate en Jasper kreeg het aan het
eind van de eerste schoolweek. Daar konden we bij zijn en dat was heel leuk.
Donderdag en vrijdag
werkt Esther en aan ons de schone taak om die dagen op de kinderen te passen.
Eva gaat die dagen naar de Daycare en vertelt uitgebreid over de aanvaringen
die ze heeft met haar twee aartsvijanden Nicole en Kylee: “Stop it, I do’nt like
it” moet ze dan zeggen van Esther en dat doet ze dan met verve. Verder heeft
Eva een enorme ommezwaai gemaakt in de verzorging van haar haar. Ze heeft
prachtig, blond haar maar tot voor kort moest je het niet wagen om met een kam
of borstel aan te komen: no way. Nu loopt ze met vlechten!!! Of staartjes. En
ze vindt het pracbtig; hoe meer speldjes hoe beter. Kortom Eva wordt een echt
meisje. Verder heeft ze een gevleugelde uitdrukking die ze te pas en te onpas
gebruikt: “Maakt niks erg hoor oma.”
Zodra we de kinderen uit
school gehaald hebben moeten er een aantal dingen gebeuren.
Allereerst de “swimming
bags” uitpakken, dan de lunchboxes, en dan hun huiswerk. Dat zit in een soort
map, de “reading cover”. De afspraak is dat de jongens eerst hun huiswerk maken
en dan ieder een kwartier op de Ipad mogen. En dat werkt. Op de Ipad staat
namelijk het spel Minecraft en daar zijn ze dol op. Daarna mag Eva een
kwartiertje “Woezel en Pippen.”
Wij zorgen voor het eten
en als het meezit kunnen we rond zes uur gezamenlijk eten. Vaak ook zijn er in
de praktijk spoedgevallen en komen Maarten en Esther veel later thuis.
Bij het appartement wat
we huren hoort een zoutwaterzwembad en na schooltijd wordt er regelmatig
gezwommen. In eerste instantie vonden Jasper en Eva het een beetje eng, maar
dat is helemaal over. Jasper en Jeroen zijn meer onder water dan erboven en Eva
deddelt met haar noodle in het rond.
De kinderen switchen heel
soepel van Engels naar Nederlands en terug. Ik weet niet hoe dat werkt in die
koppies, maar ze doen het gewoon. Eva
verengelst haar nederlands het meest. Ze heeft een ear i.p.v. een oor en als ze
iets opruimt zegt ze: dat moet in here. Ik ben benieuwd hoe dat in de toekomst
zal gaan.
Wij vinden het heel leuk
om met de kleinkinderen op te trekken en dat is wederzijds. Regelmatig zeggen
ze dat ze ons lief vinden en dat ze blij zijn dat we er zijn . Ook over ons
vertrek wordt al nagedacht. “Kunnen jullie hier niet blijven?” vragen ze dan.
Als ik uitleg dat wij het ook heel fijn vinden om Lieske, Jente en Minke te
zien, dan snappen ze dat wel, maar………
Begin maart hebben
Maarten en Esther een congres in Auckland en dan trekken wij in hun huis. Dat zal
een drukke week worden, maar we hebben er zin in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten