zaterdag 23 februari 2013

Jeroen, Jasper en Eva


Jeroen, Jasper en Eva

Natuurlijk hadden we regelmatig Skype-contact met Maarten en Esther en hun kinderen. Eva is eigenlijk de enige van de kleinkinderen die er dan echt voor gaat zitten en gezellig met ons babbelt. Jeroen en Jasper zijn heel druk met allerlei andere dingen en we zien ze wel af en toe door het beeld rennen, maar echt een praatje maken is er niet bij.

Nu is dat heel anders. Nu wordt er druk gebabbeld en krijgen we de verhalen te horen: wat er op school gebeurt, hoe de zwemles is, de life-saving lessen worden uitgebreid besproken en natuurlijk: voorlezen. De kinderen zijn dol op voorlezen en als oma het iets mooier maakt dan het is, zegt Jeroen: “oma, dat staat er niet.:!!!!
Oppassen dus.

Jeroen en Jasper zitten op dezelfde school. Om negen uur beginnen de lessen, ze lunchen op school en om vijf voor drie worden ze weer opgehaald. Deze school heeft een zwembad en in de zomer hebben ze iedere dag zwemles. ’s Winters wordt dat hockey of rugby. Regelmatig is er een “Assembly” in de grote hal van de school. Er worden dan leerlingen in het zonnetje gezet die dat verdiend hebben. Het gaat dan niet alleen om leerprestaties, maar ook om bijvoorbeeld een positieve houding in de klas, het hebben van goede manieren, een goed humeur hebben enz.  De kinderen krijgen een “certificate” waarin staat waarom ze in het zonnetje gezet zijn. In de loop van het schooljaar komen op deze manier alle kinderen aan de beurt.
Voorafgaand aan het uitreiken van de “certificates” houdt het hoofd van de school nog een stichtelijk praatje. Deze keer ging dat over het belang van “sunprotection”.
Jeroen kreeg aan het eind van het vorige schooljaar een prachtig certificate en Jasper kreeg het aan het eind van de eerste schoolweek. Daar konden we bij zijn en dat was heel leuk.

Donderdag en vrijdag werkt Esther en aan ons de schone taak om die dagen op de kinderen te passen. Eva gaat die dagen naar de Daycare en vertelt uitgebreid over de aanvaringen die ze heeft met haar twee aartsvijanden Nicole en Kylee: “Stop it, I do’nt like it” moet ze dan zeggen van Esther en dat doet ze dan met verve. Verder heeft Eva een enorme ommezwaai gemaakt in de verzorging van haar haar. Ze heeft prachtig, blond haar maar tot voor kort moest je het niet wagen om met een kam of borstel aan te komen: no way. Nu loopt ze met vlechten!!! Of staartjes. En ze vindt het pracbtig; hoe meer speldjes hoe beter. Kortom Eva wordt een echt meisje. Verder heeft ze een gevleugelde uitdrukking die ze te pas en te onpas gebruikt: “Maakt niks erg hoor oma.”
Zodra we de kinderen uit school gehaald hebben moeten er een aantal dingen gebeuren.
Allereerst de “swimming bags” uitpakken, dan de lunchboxes, en dan hun huiswerk. Dat zit in een soort map, de “reading cover”. De afspraak is dat de jongens eerst hun huiswerk maken en dan ieder een kwartier op de Ipad mogen. En dat werkt. Op de Ipad staat namelijk het spel Minecraft en daar zijn ze dol op. Daarna mag Eva een kwartiertje “Woezel en Pippen.” 
Wij zorgen voor het eten en als het meezit kunnen we rond zes uur gezamenlijk eten. Vaak ook zijn er in de praktijk spoedgevallen en komen Maarten en Esther veel later thuis.

Bij het appartement wat we huren hoort een zoutwaterzwembad en na schooltijd wordt er regelmatig gezwommen. In eerste instantie vonden Jasper en Eva het een beetje eng, maar dat is helemaal over. Jasper en Jeroen zijn meer onder water dan erboven en Eva deddelt met haar noodle in het rond.

De kinderen switchen heel soepel van Engels naar Nederlands en terug. Ik weet niet hoe dat werkt in die koppies, maar ze doen het gewoon.  Eva verengelst haar nederlands het meest. Ze heeft een ear i.p.v. een oor en als ze iets opruimt zegt ze: dat moet in here. Ik ben benieuwd hoe dat in de toekomst zal gaan.

Wij vinden het heel leuk om met de kleinkinderen op te trekken en dat is wederzijds. Regelmatig zeggen ze dat ze ons lief vinden en dat ze blij zijn dat we er zijn . Ook over ons vertrek wordt al nagedacht. “Kunnen jullie hier niet blijven?” vragen ze dan. Als ik uitleg dat wij het ook heel fijn vinden om Lieske, Jente en Minke te zien, dan snappen ze dat wel, maar………

Begin maart hebben Maarten en Esther een congres in Auckland en dan trekken wij in hun huis. Dat zal een drukke week worden, maar we hebben er zin in.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten