CootjeEnRensOpReis: januari 2013

woensdag 30 januari 2013

De camper

Ongeveer 15 jaar geleden verkochten we onze caravan, die we altijd met heel veel plezier achter ons aan gesleurd hebben.

Nu voor het eerst in ons leven op reis met een camper. En wat voor camper: een Mercedesjoekel!!!

Met een zee van ruimte voor onze koffers, genoeg kasten voor onze kleren, warm en koud water, airco, magnetron, koelkast met vrieskast, overal verlichting, TV en zelfs een douche met toilet. Bij de zeer complete inventaris hoorden ook nog campingstoelen en tafel, beddegoed, dekbedden, dekens en handdoeken.

Het rijden met deze camper viel erg mee. De wegen zijn prima, wel altijd tweebaans en met redelijk veel bochten. De campings zijn prima met goede voorzieningen, grote gemeenschappelijke keukens waar gezamenlijk gekookt en afgewassen kan worden. Hier hebben we een bord, wat bestek en een glas gescoord??

Maar ondanks dat blijft het kamperen.

’s Avonds de comfortabele zitbank ombouwen tot een comfortabel bed, op je knieen, je hoofd stotend terwijl je probeert het voeteneind goed in te stoppen.

De kleinkinderen, die in het bed boven de cabine slapen, proberen met zoete beloften en, in een later stadium met dreigementen, stil te krijgen.

Met je plasticzakje met toiletspullen naar het toiletgebouw lopen en daar ontdekken dat je je handdoek vergeten bent.

Midden in de nacht plassen, in het donker je slippers zoeken, zachtjes doen anders worden de kleintjes wakker, jas aan want het is behoorlijk afgekoeld, en snel lopen anders haal je het niet.

Maar alles went.

Aanvankelijk verbouw je nog iedere ochtend het bed, maar daar stop je al snel mee. Kleren worden veel langer doorgedragen. Eten met alleen een vork is ook lekker en drie keer thee uit dezelfde beker smaakt ook goed. Kortom het was heel gezellig maar we zijn heel blij met ons comfortabele appartement.

En dan al die digitale shit die iedereen bij zich heeft, plus opladers!!! In totaal kom ik uit op: twee laptops, twee Ipads, twee Iphones, een blackberryphone, een blackberrypad, drie mobieltjes, vijf fototoestellen. Kortom de digitale familie op vakantie.

Maarten en Esther en Lukas en Jikke sliepen in hun eigen tentjes, Rens en ik en de kleintjes in de camper. Tijdens ons verblijf in Mount Cook was het ’s nachts heel koud en hadden we onze dekbedden en dekens hard nodig: de buitenkant van de tentjes was bevroren. Maar wat een prachtig gebied. We hebben er heerlijke wandelingen gemaakt en genoten van de prachtige natuur en de betoverende vergezichten.

We komen zeker een keer terug om het noorden van het Zuidereiland te verkennen.

dinsdag 29 januari 2013

Zwemmen met wilde dolfijnen

Eerst een wetsuit aan.

Allemaal klaar voor het avontuur.

De kapitein heet ons welkom.

Instructie over de omgang met de Hector's Dolphin.

Dolfijnen voor Maarten zijn neus.

Af en toe springt er een.

Ze komen erg dichtbij.

In het totaal waren het er meer dan 25; erg uitzonderlijk.

Je mag ze niet aanraken maar het kan wel.

In het begin zijn Maarten en Esther erg in trek.

Hier gaan ze tussen onze kindjes door...

... en nog een.

Rondom in de dolfijnen.

Pas op Lukas, hij botst bijna.

Later zijn Lukas en Jikke de magneten; hier Jikke met 6 dolfijnen.

Ze blijven maar komen.

Ook dicht bij de boot.

Hier nog even voor een mooie foto.

Een fuut komt kijken of er iets te halen valt.

Kijk eens achter je.

Na 45 minuten het water uit; brede smile.

maandag 28 januari 2013

Op weg naar Nieuw Zeeland

Je weet dat het gruwelijk ver is, je bereidt je erop voor, maar toch valt het tegen.

Emirates was dit keer de vliegmaatschappij. We vlogen in hun nieuwe 380: een enorm vliegtuig en heel comfortabel.

Vanaf Schiphol eerst 6 uur vliegen naar Dubai, 3 uur wachten. Daarna 8 uur vliegen naar Bangkok, 7 uur wachten. Dan 8 uur vliegen naar Sydney, 2 uur wachten en dan eindelijk na 4 uur vliegen in Christchurch: onze eindbestemming. ’t Is dat je op weg bent naar kinderen en kleinkinderen maar het is haast misdadig om twee pensionado’s zoiets aan te doen.

Eindelijk in Christchurch dus waar we onmiddellijk heel hartelijk welkom werden geheten door een uitermate vriendelijke Kiwi die ons naar een taxi loodste die ons snel naar ons motel bracht. Tijdens de taxirit raakten we diep onder de indruk van de enorme verwoesting die de aardbevingen van 2 jaar geleden aangericht hebben.

Na een redelijke nachtrust hebben we de volgende dag de schade uitgebreid bekeken.

Eerst de kathedraal die ongelooflijk beschadigd is, maar die waarschijnlijk gerestaureerd gaat worden. De rest van het centrum is er niet veel beter aan toe. Flatgebouwen die er aan de buitenkant nog goed uitzien, moeten toch afgebroken worden omdat de structuur van het gebouw onherstelbaar verwoest is. Al dat beton moet vermalen worden en natuurlijk ook nog afgevoerd en dat kost gruwelijk veel geld.

We spraken een man die al twee jaar in de slag is met de verzekering. Hij mag niet meer in zijn huis wonen, moet dus huren, en wacht en wacht ……..

Ook zagen we berghellingen die gedeeltelijk ingestort waren, waar prachtige huizen nog net niet vanaf gestort waren. Langs de hele weg stond een ketting van zeecontainers om eventuele grondverschuivingen op te vangen. De meeste heel erg verroest, maar op sommige containers hadden lokale kunstenaars zich uitgeleefd.

Maar we hebben ook gepunterd, de botanische tuin bekeken en genoten van de gastvrije vriendelijkheid van de Kiwi’s.

Om half zes diezelfde dag zagen we onze kinderen en kleinkinderen in levende lijve en dat was geweldig. Wat waren we blij dat we de kleintjes weer konden vasthouden. Volgens Jeroen was het de leukste dag van z’n leven. Ook Eva en Jasper waren superblij.

Natuurlijk eerst cadeautjes uitpakken, bijpraten, samen eten en dan weer richting motel en camping.

Een paar uur later landden Jikke en Lukas. Ze logeerden in het motel naast ons. De volgende dag hebben we met z’n vieren ontbeten en de camper opgehaald. Onze vakantie kan beginnen.