Leuntje Edwardes

Op 16 juli kreeg Leunie te horen dat ze nog maar enkele weken te leven had. Dat was een enorme tegenslag, daar had ze niet op gerekend en ze was het er ook niet mee eens. En Leunie kreeg gelijk, het werd een half jaar. In dit halve jaar werd alles uit de kast gehaald om er een goede periode van te maken.

Zoals we van Leunie gewend zijn werd de  huisarts  kritisch gevolgd en regelmatig gecorrigeerd. Iedereen werd ingezet. Slaapschema's werden in overleg met de thuiszorg vastgesteld, foto's werden gesorteerd samen met de kinderen, Boudewijn maakte er een prachtige presentatie van
Cobie maakte bezoekschema's, de Plakochtenden gingen gewoon door, meestal bij Leunie, de Kunstgeschiedenislessen van Monique vonden plaats in de Benedenkerkstraat en Divadend vergaderde rondom het bed van Leunie. Het werd een mooie dierbare zomer. Eigenlijk ging het best goed met onze kanjer.

Maar helaas, langzaam maar zeker verslechterde haar toestand. Ons vertrek naar Nieuw Zeeland stond voor de deur en tijdens de dierbare avonden samen spraken we erover. Leunie wilde proberen het vol te houden tot wij terug zouden zijn. Maar dat zat er helaas niet in. De tijd heeft ons ingehaald. We dachten met Kerstmis dat we Leunie nog even bij ons zouden hebben maar al snel bleek dat haar gezondheid hard achteruit holde. De laatste weken waren erg zwaar voor Leunie; gelukkig heeft Cobie haar nog de steun kunnen geven die ze zo op prijs stelde.

Zoals we van Leunie gewend zijn heeft ze tot het allerlaatste moment de touwtjes in handen gehouden, maar op 4 januari om 10.05 uur heeft ze haar leven met grote tegenzin losgelaten. Gelukkig had ze ruimte gemaakt voor een mooi afscheid met een lach en een traan. Natalie en Julian en Julie hebben er een Leunie-waardig afscheid van gemaakt. Hun moeder zou trots op ze zijn!!

Leunie heeft een heel bijzondere plaats in ons hart: een vechter, optimistisch, vrolijk, ondeugend, behulpzaam, regelend, altijd bereid om alles recht te praten maar bovenal een heel warme persoonlijkheid en een dierbare vriendin.

Leunie we zullen je eeuwig missen maar de dierbare herinneringen nemen we mee in ons hart.